| تبليغات | X |
به سارا
و چشمهایی که باران بود.
آن شراب مگر چند ساله بود؟
با آن ساقهای لاغر کم خون
باران از آن چشمها نبود؟
" به ابرها زده ام تا بیا رمت سارا به رودهای جهان می سپارمت سارا
و چشمه ها سبلان را سبک نکردند آه ! دوباره آمده ام تا بیابمت سارا "
آن شراب مگر چند ساله بود
با آن ساقهای لاغر کم خون
با آن دو چشم درشت سیاه
آقای دکتر
این شهر لعنتی را هم بگذاریم کنار
این تخت خالی
این ملحفه ی سفید که به خودش می پیچید سارا و نیلوفر شده بود و بالا می رفت از دیواروتخت
با آن دو چشم درشت سیاه
چطور؟
کنار آمدن
همیشه بود؟ نبود!؟
اما با آن دو چشم درشت سیاه چطور؟
کنار بیاید برود ازدست ازشهر
از قفل و دخیل وهر چه هست
از از برود
دردم از یار است و
درمان نیز کارساز نبود
نه! تمام پَنس ها و سوزنها و چاقوها
و نه آن دو چشم درشت سیاه
کارساز نبود.
"خبر مگر چقدر فوری بود ؟ "*
* نام شعری از آرش قربانی